«در غدیر فریاد بر سر ابلاغ ولایت انحصاری دوازدهامام معصوم بود. نه سخن از بهترینها، نه کلام در معرفی اصلح، نه واگذاری امری که اختصاص به خداوند حکیم دارد، به مردمی که راه را از چاه باز نمیشناسند. ولایت بر خلق خدا از آن پروردگار است. خداوند عزوجل صاحباختیار عالم است و انتخاب ولی مردم با خداست، نه با پیامبر و نه به انتخاب مردم و خدا باید اولیای خود را با نام و نشان معرفی کند. همانگونه که پیامبر خدا (ص) علی (ع) را بر سردست بلند کرد و فرمود: این علی مولای شماست.
اگر کسی به فرض محال، همۀ علوم پیامبران الهی را دارا باشد، ولی خدا او را به ولایت مردم برنگزیده باشد، بر کسی ولایت ندارد. این پیام روشن غدیر است. اگر پیام غدیر، درست بودن انتخاب مردم بود که مخالفان نیازی به یورش وحشیانه و آتشزدن خانۀ وحی و کشتن عترت پاک نبی (ص) نداشتند. مگر بیشتر مهاجر و انصار به برتری امیرالمؤمنین علی (ع) اعتراف نکردند؟ پس چرا ولایت او را نپذیرفتند؟»
